Posts Tagged ‘BBC Two-tv’

Cesaro-papistische megalomaan: Vladimir Poetin

De Britse cultuurzender BBC Two-television presenteert op donderdag 19 januari de eerste aflevering van een vierdelige serie documentaires getiteld Putin, Russia and the West, over de weerzinwekkende dictator Vladimir Poetin, die in zijn cesaro-papistische megalomanie meent dat hij zich, als een met willekeur regerende Tsaar, alles kan veroorloven, zoals we dat met pathologische ego’s ─ van patiënten, respectievelijk criminelen ─ altijd weer kunnen meemaken.


De vierdelige serie gaat over de nu voormalige president van de Russische Federatie ─ die deze functie over enkele maanden opnieuw meent te kunnen bekleden ─ en diens invloed op de binnenlandse en buitenlandse politiek.
Dat soort van uitzonderlijk abjecte lieden, van wie deze Poetin nog niet zo lang geleden is gekwalificeerd als loepzuivere democraat, door een 
─ letterlijk of figuurlijk ─ volstrekt bezopen voormalige Duitse politicus, die eveneens door zelfoverschatting in een ijzeren greep werd gehouden. Al zulke wezens verdienen niet een positie vol verantwoordelijkheid te bekleden; wel verdienen zijn een mini-knäckebröd met een maximale hoeveelheid cyaankalisuikertjes.
Uitzending op donderdag 19 januari zal zijn tussen 22:00 uur en 23:00 uur onze tijd. De volgende drie delen kunt u verwachten op de drie navolgende donderdagen op dezelfde zender.
__________

Afbeelding: De dictatoriale, gevaarlijk megalomane, Russische ex-president Vladimir Poetin, die geen andere bedoeling heeft dan het bevredigen van de eigen kwalijke lusten. Foto overgenomen van de Homepage van BBC Two-television.

Advertenties

Once van John Carney vannacht op BBC Two

De Ierse speelfilm Once uit 2006, geregisseerd door John Carney (geboren 1972) had het voorrecht dat de zogenaamde soundtrack werd onderscheiden met een Oscar. In die muziek worden de onuitgesproken gevoelens van de personages uitgedrukt, met de bedoeling deze over te dragen.

De Ier Glen Hansard samen met de Tsejchische Markéta Inglová, hier
in de
platenwinkel Cool Discs in het Noord-Ierse Derry in april 2006.


Het uitzonderlijke ervan is dat de beide hoofdrolspelers — de Ier Glen Hansard (geboren 1970) en de Tsjechische Markéta Inglová (geboren 1988), die beiden dubutanten zijn — de folksongs zelf hebben gecomponeerd. Inmiddels wordt die muziek alom hoog geprezen
Als je een Ierse straatmuzikant bent die zwaar te lijden heeft onder de gevolgen van liefdesperikelen, mar vrij plotseling een Tsjechische pianiste tegen het lijf loopt, dan ligt het voor de hand dat die twee samen het besluit vatten een plaatje op te nemen. Zo gebeurt het althans in de low-budget rolprent van John Carney, vanzelfsprekend met alle daarbij behorende parafernalia, en — zo schrijven kenners ervan — daarin nu juist schuilt de charme van de film. Opgwonden seks ofovertrokken praatgedeelten zullen de kijkers niet tegenkomen, maar wel scènes die uit het ware leven stammen.

In een andere voorname rol kunt u Hugh Walsh nog tegenkomen in deze speelfilm welke in de nacht van zondag 30 op maandag 31 januari zal worden uitgezonden door BBC Two-tv.

BBC’s kunstprogramma Imagine staat in het teken van operazanger/dirigent Placido Domingo

Veelzijdig musicus
De tenor Placido Domingo — die inmiddels 68 jaar oud is — trad onlangs voor het eerst op als bariton in een muziekdrama van Giuseppe Verdi (1813-1901): Simon Boccanegra.

Deze gedurende lange tijd uitsluitend vocale musicus, die later, zals zovele anderen, eveneens een tweede loopbaan — als dirigent — inzette, ging bij tijd en wijle dirigent, heeft gedurende zijn carrière honderddertig verschillende rollen gezongen als tenor in zo’n drieduizend vierhonderd voorstellingen. Tegenwoordig is hij verbonden aan twee verschillende, bij de Amerikaanse operaliefhebbers zeer populaire instituten: de Washington National Opera en aan de Los Angeles Opera.

BBC’s Imagine
Het kunstprogramma
Imagine van het tweede BBC-televisienet waarvan in de nacht van donderdag 29 op vrijdag 30 juli — tussen 00:20 uur en 01:15 uur de nieuwste aflevering zal worden uitgezonden, heeft als titel Placido Domingo — The time of my life.
Hoewel die titel als vlag de lading ongetwijfeld zal dekken, is het gedeelte achter de naam van de protagonist wellicht minder gelukkig gekozen, aangezien we op een andere Engelstalige zender (kunnen) worden doodgegooid met afleveringen en herhalingen ven een programma dat die titel draagt en waarin allerlei stellen de passage met die titel uit de Hollywood-filmproductie Dirty Dancing moeten ‘interpreteren’. Meer dan afgrijselijk.
Wat een geluk dat er nog sterren bestaan, die werkelijk iets te ‘zeggen’ hebben, hetgeen ze voornamelijk doen door te zingen, zoals Placido Domingo.

Byrons Manfred als inspiratie voor twee componisten, te horen op BBC Proms 2010

Schumanns Ouverture
Op woensdag 21 juli kunt u, in het bijna dagelijkse muziekprogramma Afternoon on 3 van de Britse zender BBC Radio 3 in het concert dat die middag tussen 15:00 uur en 17:00 uur zal worden uitgezonden, luisteren naar drie composities uit een periode die net iets meer dan een halve eeuw bestrijkt: van 1848 tot 1901. Twee van de drie stukken hebben het dramatische gedicht Manfred van George Gordon, lord Byron (1788-1824) als thema. Allereerst de ouverture met die naam, geschreven in 1848 door Robert Schumann (1810-1856).

Daarover schrijft de componist op 5 november 1851 vanuit Düssseldorf aan Franz Liszt:
“Verehrter Freund, Wir haben gestern die Ouvertüre zu Manfred probirt; meine alte Liebe zur Dichtung ist dadurch wieder wach geworden. Wie schön wenn wir das gewaltige Zeugniß höchster Dichterkraft den Menschen vorführen könnten! . . .
“Die Ausführbarkeit gilt mir für ausgemacht; einiges Bedenkliche wäre freilich mit dem Regisseur zu besprechn, so z.B. ob die Geister in der 1sten Abtheilung nicht auch dem Auge sichtbar sein müßten (wie ich glaube). Das Ganze müßte man dem Publikum nicht als Oper oder Singspiel oder Melodram, sondern als »dramatisches Gedicht mit Musik  ankündigen«¹. – Es wäre etwas ganz Neues und Unerhörtes. Die Besetzung des Manfred selbst durch einen bedeutenden Künstler bliebe freilich die Hauptsache. Daß die Aufführung des musikalischen Theils keine großen Anstrengungen erfordert, sahen sie vielleicht selbst in der Partitur.”

. . . . . [1]
Rachmaninovs opus 18

Tussen de beide composities met Byrons Manfred als thema wordt een inmiddels meer dan een eeuw bejubelde draak voor piano en orkest uitgevoerd: het tweede concert van Sergej Rachmaninov (1873-1943), gecomponeerd in de jaren 1900-1901. Het is een als gevolg van de intense banaliteit volstrekt overbodig geworden stuk, dat door sommige dirigenten ook bewust wordt gemeden, evenals de andere concerten voor dat instrument en een vrijwel gelijk ensemble uit de pen van dezelfde componist.


Tsjajkovski’s ongenummerde symfonie
Tussen de Vierde en de Vijfde symfonie heeft Tsjajkovski nog een werk in die discipline gecomponeerd, in 1885, welke niet als symfonie werd genummerd, maar het opusnummer 58 kreeg toebedeeld.
Daarover meer in de tweede bijdrage over dit concert dat zaterdag 24 juli, ’s avonds tussen 20:00 uur en 22:00 uur onze tijd wordt herhaald maar dan met beelden: op BBC Two-television.
Uitvoerenden zijn, in alle drie composities, het Royal Liverpool Philharmonic Orchestra onder leiding van Vassily Petrenko. Solist in het Rachmaninov-concert is Simon Trpceski.
__________
[1] De voetnoot in de brieventekst verwijst naar de in het Notenapparaat van het boek opgenomen conclusie dat met de opmerking in kwestie de componist zich van het idee van Manfred als opera heeft afgewend. Tot op de huidige dag kost het menigeen moeite het werk in te delen. Het grote probleem in de praktijk hangt inderdaad samen met het visualiseren van de ‘geesten’, waarvan Schumann meent dat ze moeten worden getoond. Het ligt min of meer voor de hand dat juist daarom de uitvoerenden sich sedertdien voornamelijk beperken tot d ouverture. Ook Franz Liszt, die het werk in juni 1852 heeft opgevoerd, heeft zich in aansluiting daarop uitgesproken voor uitsluitend concertante presentaties.
__________
Robert Schumann: Schlage eine Weltseite an — Briefe 1828-1855. 424 pag., gebonden, Insel Verlag, Frankfurt am Main und Leipzig 2006. ISBN 978-3-458-17317-5.
____________
Afbeeldingen
1. Voorzijde (stofomslag) van het brievenboek van Robert Schumann.
2. Rachmaninov aan de piano in 1900, ten tijde van het ontstaan van het Tweede Pianoconcert.

Relatie tussen wetenschap en kunst nader bekeken in BBC-magazine The culture show

In het cultureel magazine The culture show van de Britse zender BBC Two Television staat de aflevering, die op donderdag 10 juni, ’s avonds tussen 20:00 uur en 21:00 uur onze tijd zal worden uitgezonden, in het teken van de relatie tussen wetenschap en kunst.

In dat uur onderzoekt Andrew Graham-Dixon onder meer vervalste schilderijen en gaat hij voorts op zoek naar vermiste kunstwerken. Michael Smith bezoekt de bizarre tentoonstelling Skin van de Wellcome Collections, en ten slotte voert filmcriticus Mark Kermode een gesprek met de wiskundige Marcus du Sautoy — gespecialiseerd in getallentheorie, maar eveneens een groot filmliefhebber — over de functie van wetenschap in de filmindustrie en over het voorkomen van wetenschap in films.

__________

Afbeelding: Wiskundige Marcus du Sautoy.

De pijnlijke jaren tachtig van Groot-Brittannië

Vrijdag 4 juni zal BBC Two Television opnieuw een aflevering uitzenden van het programma The grumpy guide to . . . Deze keer is het thema The eighties. Daarin wordt een algemene blik geworpen op de jaren tachtig van de vorige eeuw, die onder meer worden gezien als één der meest genante decennia uit de geschiedenis van het land dat al lang niet meer het Britannia was dat zichzelf kon beschouwen als de natie met de heerschappij over de wereldzeeën: “Britannia rulesthe waves”, hetgeen slechts is voorbehouden aan één dag per jaar: op het podium van de Londense Albert Hall als elke bezoeker het uit volle borst meezingt met de uitvoerenden op het podium.


Het afschuwelijke wezen dat door velen wordt beschouwd als een monster zonder waarde, en in ieder geval zonder een greintje empathie: Margaret Thatcher regeerde toen het grote eiland aan de westelijke overzijde van de Noordzee. Op niet-politiek terrein zijn er toen ook enkele punten gescoord: de New Romantics waren in die dagen dè meesters van de popmuziek, en young urban people (de yups) kregen de beschikking over een nieuw speelgoed: de filofax, een zogeheten personal organizer in portefeuille-formaat.
De uitzending wordt gerealiseerd laat op de avond tussen 23:00 uur en 23:00 uur onze tijd.
Het programma zal ongetwijfeld binnen niet al te lange tijd eens, in de nachtelijke uren of zo, worden herhaald.

__________
Afbeelding: de filofax.

BBC-documentaire over ooggetuigenverklaringen

Onder de titel Eyewitness vertoont BBC Two-tv, beginnend in het eerste uur van de nacht van maandag 10 mei op dinsdag 11 mei — om precies te zijn tussen 00:20 uur en 01:20 uur — een documentaire over ooggetuigenverslagen. Het uitgangspunt is de vraag hoe betrouwbaar ooggetuigenverklaringen zijn. Dit is onder meer een zeer belangrijk element geweest in het proces dat jaren geleden in Israël werd gevoerd tegen John Demjanjuk. Een getuige-deskundge uit Nederland heeft dit probleem van vervorming van de werkelijkheid in de beleving van getuigen nadrukkelijk in het middelpunt van de belangstelling geplaatst. Daarbij kan ook het tijdsverloop tussen gebeurtenis en de af te leggen verklaring een gewichtige rol spelen.

In Manchester is een experiment uitgevoerd waarbij tien mensen zijn gefilmd — zonder dat ze hiervan op de hoogte waren gesteld — terwijl ze gtuige waren van een geénsceneerde steekpartij. Als ze hun verklaring afleggen, blijkt dat ze verschillende situaties beschrijven. Dat is het empirisch verkregen bewijs voor de stelling van de Leidse professor. Dat laatste zal in den brede worden voorgelegd aan de kijkers naar deze documentaire.